woensdag 20 juli 2022

 

 

LIZA

 

Violetgekleurd waren de bloemen

net als het jurkje waarin je danste

jouw onschuld schilderde heel de wereld

tot een sprankelende aquarel 

 

wat wist je van barbaren

die alles monsterlijk maken en

nooit een hart zullen bezitten

zo zuiver als dat was van jou

 

in luttele seconden

jouw leventje weggevaagd

vier veel te korte jaren

was je een zaadje van de zon

 

wat wist je van barbaren

die alles monsterlijk maken?


===============================

 


maandag 13 juni 2022

 


13 JUNI

Dat ik vandaag feest moet vieren
maar dat die lege stoel daar staat
waar niemand op mag zitten
omdat ik wacht op jou
ik kan het niet, nog altijd niet

blij zijn om elk jaar erbij
het voelt gestolen, niet van mij
het is dat schuldig blijven voelen
ik weet het, onterecht
maar toch …

vanmorgenvroeg
ik wachtte en ik wachtte
jij belde niet, alweer niet
het waren andere namen
en ik speelde mijn spel

ik weet het wel
je zal niet kunnen komen
maar ik bewaak die lege stoel
hij blijft voor jou bedoeld

-------------------------



 


vrijdag 27 mei 2022

28 mei

 


28 mei! Vandaag zou je jarig zijn geweest en daar werd ik mee wakker, lieve zus.
Al die herinneringen kwamen weer boven en ze doen me altijd pijn, omdat ik weet dat dat geweest is en nooit meer terug zal komen.
Hoe je mij veters leerde strikken, hoe je mij mijn naam leerde schrijven, helaas wel met een k en een t en hoe mama mij dat opnieuw moest aanleren met een g en een d.
Wanneer de kleuterschool uitging, stond jij daar altijd zo trots tussen al die grote moeders op me te wachten. Mama kreeg niet eens de kans mij van de kleuterschool te halen. Zodra ze zei dat ze me ging halen, rende je naar de kapstok om je jas ervan af te rukken en weg was je.

Ik herinner mij ook nog hoe ik ooit van mijn leraar op het speelplein van de lagere school om een of andere reden een harde klap in mijn gezicht kreeg. Nog voor ik zelf kon reageren vloog je - van wie weet waar - als een beschermende leeuwin voor haar welp op hem af. Ik bleef jouw eeuwige, kleine zusje en jij was gewoon mijn tweede moedertje en dat is altijd zo gebleven. Door de boze buitenwereld, die ons zoveel pijn heeft gedaan, werden we een hechte drie-eenheid - mama, jij en ik - en niemand heeft dat ooit kunnen verbreken. Altijd als iemand me te na kwam vertoonde je die enorme beschermingsdrang en zelfs toen ik al lang volwassen was geworden, wilde je me nog altijd beschermen tegen – in jouw ogen – vermeende misstappen die ik kon maken. Jij en mama, jullie waren het enige goede in mijn leven. Helaas moest de dood zo nodig het laatste dierbare van me wegnemen en niemand weet, o, niemand weet hoeveel verdriet ik nog altijd met me meedraag, lieverd.

Jou kwijt te zijn en zo snel al nadat we afscheid hadden moeten nemen van mama, heeft voor altijd  een tweede, gapend gat in mijn hart geslagen.
Als het mogelijk was geweest, dan had ik mijn leven voor jou gegeven, lieve zus.
Waarom jij moest sterven en ik nog moet leven, ik heb er nog altijd geen antwoord op.
Jij was zo een beter en mooier mens dan ik en ik voel me alsmaar zo hopeloos verloren nu je er niet meer bent.
Ik kan je nooit meer om advies vragen, nooit meer iets met je delen, nooit meer met je praten of lachen en soms stel ik me voor dat het niet zo is. Dat je er nog bent en ik gewoon maar een lelijke nachtmerrie heb gehad.
Als ik je belde nam je steevast op met ‘what’s the mattie, Noppio?’
Ze zeggen dat het gemis minder wordt met de tijd, maar nee, ze hebben het zo mis, het wordt alleen maar erger.

Het doet me nog altijd pijn dat je toen niet op me gewacht hebt tot ik terug was van mijn bestraling. Ik had je zo graag in mijn armen willen  houden tot aan je laatste ademzucht, tot daar waar het niet meer kon, lieverd. Maar nee, je bent zomaar geruisloos weggeglipt en ik heb er niets aan kunnen doen.

Helaas werd ik – om mij totaal onbegrijpende redenen -geen deelgenoot gemaakt in je afscheid. Alsof me zo kwalijk werd genomen dat jij er niet meer was en ik wel. 
Het enige wat ik voor je heb kunnen doen was een mooi gedicht voor je maken en voordragen, zoals je mij op je ziekbed gevraagd had. Maar weet je, je raakt er aan gewend wat mensen je kunnen aandoen en jou in mijn hart dragen als een fonkelend diamantje, dat kan niemand mij afnemen en dat is alleen nog maar belangrijk.

En weet je, jouw ring draag ik elke dag om mijn hals, want hij is helaas net iets te groot voor mijn vingers. Zo draag ik toch elke dag iets van je bij me en dat geeft me nog enige houvast. We zouden samen vechten tegen onze ziekte en zolang al moet ik die strijd nu alleen voeren. En ik ben daar zo moe van, maar ben dat zo verplicht aan jou. Ik mis je, lieve zus, ik mis jou en mama nog elke dag

 

ALLEEN NOG WILLEN SLAPEN

 

Altijd weer bij het wakker worden

meteen weer denken aan jou

en dan eeuwig willen slapen

 

niet weer een dag te moeten leven

met die pijn van dat gemis

niet meer hoeven voelen dat

gapend gat van leegte

 

nog eenmaal met je mogen praten

nog eenmaal met je mogen lachen

je mogen bellen en vertellen

van wat ik weer eens heb beleefd

 

overal en altijd

alleen maar denken aan jou

en dan eeuwig willen slapen

 

 


zaterdag 21 mei 2022

Weer eens iets anders!


Dit keer eens met aluminiumdraad gewerkt. Weer eens iets totaal anders en leuk om te doen. Wel een beetje moeilijk met die artrose in mijn handen, maar gelukkig ben ik in het bezit van genoeg tangetjes. 


 






 



zondag 8 mei 2022

Mijn eerste boek 'Het dolende wezen'


Na de uitgave van 6 gedichtenbundels werd het tijd voor mijn eerste boek.
Het dolende wezen is eindelijk gepubliceerd en kost slechts 14,50 euro! 
Ga naar mijn website www.Ingrideleonora.nl om je eigen exemplaar te bestellen.

Het boek is tevens te bestellen bij elke erkende boekhandel en/of de uitgever, alsmede online bij webwinkels als  Bol.com, Amazon, Bruna, etc. etc.





HET DOLENDE WEZEN

Nadat de 36-jarige Ilse van Maarsen haar moeder en drie jaar oudere zus heeft verloren, krijgt ze steeds meer het verlangen terug te gaan naar het huis waarin ze is opgegroeid. Haar terugkeer zal echter niet zonder gevolgen blijven.


€14,50 PAPERBACK



 

donderdag 30 december 2021

EVEN MIJN KAMERTJES OPMETEN, HOOR!

 



Oh, oh, oh, wat zijn ouderen toch een heerlijke groep om die overal de schuld van te geven. Weinig tegenstand van te verwachten, dus die zijn de schuldigen van de woningnood, vreten het pensioen op van de jongeren, zijn de oorzaak van de hoge zorgkosten, etc. etc. Hoe strooien we het volk voortdurend zand in de ogen om onze eigen blunders in politiek Den Haag te verdoezelen? We hebben hier woningnood, omdat er al jaren geen betaalbare huizen meer worden gebouwd (heel wat lege bedrijfspanden staan overigens te verkommeren (zouden geschikt gemaakt kunnen worden voor huisvesting!), en het kleinste stipje ter wereld haalt de hele wereld binnen en dat moet allemaal voorrang hebben! Dan hebben we nog al die beleggers, die al die huizen opkopen om ze te verhuren tegen woekerhuren! Maar nee, de ouwetjes hebben het weer eens gedaan. Die moeten gewoon hun huis uitgetrapt en in een 2x2 kamertje worden gepropt! Laten die gasten in Den Haag zelf eens hun enorme villa’s opdelen, dat zou ook al wat schelen!

Wat betreft het pensioen. Daar hebben de ouderen zich hun hele leven krom aan betaald tijdens hun werkzame leven vanaf hun 14, 15e levensjaar, maar goh zeg, die vreten het pensioen op van de jongeren (er liggen miljarden bij die pensioenfondsen op de planken is inmiddels bewezen!)! Overigens krijgen ouderen al meer dan tien jaar geen verhoging inkomen (worden al jaren beroofd van hun eigen geld), terwijl alles peperduur is geworden. Maar tja, die hebben volgens de regering nog veel teveel, want die kunnen toch wel genoegen nemen met een klein schraal hapje op hun oude dag? Zijn we van die groep van oude karkassen in dit land er des te eerder af!

Wat betreft de hoge zorgkosten, tja, als je voor een paar cent medicamenten inkoopt in Azië en ze vervolgens etiketteert met torenhoge prijzen om jezelf steeds meer en meer te verrijken, dan moet je wel komen met het excuus dat de zorgkosten zo hoog worden. Nog niet te praten over die farmaceuten die er hebzuchtig een flink slaatje uitslaan met allerlei excuses als zouden de onderzoeken naar de hun geproduceerde medicijnen zo onbetaalbaar zijn!!
Dan hebben we ook nog al die fraudeurs, die zogenaamd een zorgbedrijfje beginnen en dankzij een systeem dat zo lek is als een mandje, zorgkosten voor miljoenen in hun eigen zakken steken en die niet of nauwelijks vervolgd worden, want poeh, poeh, de politie heeft het zo druk (ook dankzij de eeuwige bezuinigingen op de meest belangrijke dingen in dit leven, namelijk onze veiligheid, de zorg en het onderwijs). Maar welnee, niet van belang joh, we kopen liever een Rembrandt aan voor 150 miljoen euro, veel belangrijker, kunnen we tenminste mee pronken naar het buitenland en met open mond naar zo'n schildering staren!

En nu zitten we ook nog opgescheept met allerlei virussen, waarvoor we prik na prik moeten krijgen en weer maandenlang in isolatie moeten zitten.           
Niet zozeer vanwege die virussen, hoor, maar de IC’s zitten anders overvol en groot gebrek aan medisch personeel natuurlijk, terwijl het huidige medisch personeel zich overspannen werkt. Voor ernstig zieke patiënten is er niet eens meer een ziekenhuisbed en die kunnen niet eens meer terecht op de IC. En hun zo noodzakelijke operaties worden keer op keer uitgesteld. Ze kunnen niet eens meer behoorlijk een afspraak maken voor controle! Tja,  dat is ook een manier om van al die zwakke groepen af te komen natuurlijk. Nu de ouwetjes nog. Maar goed, ze moeten straks noodzakelijke medische keuzes maken, nou, dan weten we wel wie er het eerst aan de beurt zijn om magere Hein te ontmoeten, h
è?

Tja, wie waren dat ook alweer, die zo nodig al die ziekenhuizen moest sluiten en jarenlang al bezuiniging na bezuiniging doorvoeren en ook met het aanstaande kwartetkabinet daar nog lang geen eind aan komt (en zeker niet met Kaag op financiën, die van haar werk weer haar grote hobby kan maken, namelijk strooien met miljarden van onze dure belastingcenten naar het buitenland). Dacht dat madam het blauwe pluche zou verlaten na haar uitspraak destijds tegen Rutte, dat als zij in zijn schoenen stond zij haar functie zou neerleggen!  Nou, niet lang daarna stond zij dus in zijn schoenen en zou ze haar functie neerleggen. Maar nee, madam zit nog met haar koude kak op zo’n blauwe fauteuil in weer een andere duurbetaalde functie en heeft zich Financiën toegeëigend). Verder zit dat medisch personeel ook nog eens opgescheept met peperdure managers die allerlei papieren rotzooi verzinnen, waardoor de artsen tegenwoordig noodgedwongen meer bezig zijn met al die onnodige papieren massa in te vullen dan met de patiënt.

Dan hebben we ook nog die zorgdirecteuren, die heel wat zorgbonussen in eigen zak hebben gestoken en bonussen hebben aangevraagd voor zorgmedewerkers die helemaal niet blijken te bestaan (ook weer onze duurbetaalde belastingcenten!) Daardoor pakten de kosten 800 miljoen euro duurder uit dan vooraf was ingecalculeerd, omdat er voor veel meer werknemers een zorgbonus was aangevraagd.

En wat te denken van die mondkapjesfraudeurs die de overheid voor tonnen hebben opgelicht. Maar oh, oh, wat wordt de zorg duur door die ouwetjes in dit land zeg! Iedereen fraudeert er maar op los en wil vette graantjes meepikken en niemand die er wat tegen doet. Maar goed, ze lossen dat altijd weer goed op door het eigen risico en de zorgpremies jaar in, jaar uit, flink te verhogen. Nee, dat is waar, het eigen risico niet deze keer, maar dan gewoon de zorgpremie met een tientje omhoog toch? En volgend haar gewoon alles weer flink dubbelop met weer zo'n leuk verzonnen smoes.

Heb de regering trouwens ook al een paar keer gevraagd wanneer we nou dat kwartje van Kok terugkrijgen, want daar moet immers al tonnen rente opzitten zo langzamerhand. Daar krijg ik natuurlijk geen antwoord op, want ja, wat moet je daar nou op antwoorden als huichelachtig Binnenhof Den Haag?

Wat zitten er toch voor onbenullige huichelaars op dat Binnenhof in Den Haag met dat voortdurende ver-beneden-de-maat-beleid?
Nou, ik mag dan oud zijn, maar mij strooien ze geen zand in de ogen, hoor.
Ik heb slechte ogen, maar dat soort belazerij zie ik altijd haarscherp met mijn oude ogen.

Nou, ik ga eens even de kamers in mijn huissie opmeten, want misschien ben ik wel asociaal met de oppervlakte waarop ik leef! Ik ben immers ook al een flink daggie ouder en een kamertje zo groot als een wc zou toch genoeg moeten zijn.

Zo, héééééérlijk, ik heb mijn hart weer eens lekker gelucht! Geeft weer wat extra zuurstof. Wat zegt u? Zie ik het allemaal verkeerd? Oh jee, komt vast dat mijn bovenkamer aan het vergrijzen is en mijn hersencellen niet meer optimaal werken!