What did we know?

Ommezwaai

Deze week de ene na de andere verwarde droom waar ik geen touw aan kan vastknopen. Vannacht bijvoorbeeld woonde ik in het huis met een vreemde man. Hij zag mij en ik zag hem, maar we negeerden elkaar gewoon en hielden ons allebei bezig met ons eigen leventje en ik zat er ook niet mee. De man komt mij in het echte leven ook helemaal niet bekend voor, dus wie dat mocht wezen, zou het niet weten.

De nacht daarvoor droomde ik dat een neef van mij (heb ik al lang geen contact meer mee) was overleden.

Toen zijn vrouw even weg was, ging ik stiekem de rouwkaart zitten lezen, want ik wilde niet dat zij zag dat ik geïnteresseerd was.

Verder droomde ik in diezelfde droom ook van een klein donker mannetje, dat van het toilet kwam en ik dacht ‘jee, als hij maar geen grote heeft gedaan en dat het er nu stinkt.’     

In elk geval, het gaat er de laatste twee weken dus zo aan toe in mijn nachtrust, allemaal verwarde dromen. Het zal er wel mee te maken hebben dat ik weer zoveel aan mijn hoofd heb gehad de laatste tijd en ook die opwinding over die regendouche deed er geen goed aan natuurlijk.

Nu ben ik sinds een paar dagen ook een nieuwe weg ingeslagen, waarin ik definitief heb willen afrekenen met bepaalde toestanden, die  mijn  leven al veel te lang getekend hebben. Ik heb getracht alle dingen en mensen die nooit een positieve bijdrage hebben geleverd aan  mijn wezen, voorgoed uit te bannen en ook niet meer toe te laten.

Ik ben er eindelijk achter waarom ik waarschijnlijk zo ziek ben. Net als mijn overleden moeder en zus heb ook ik  een leven lang alles maar met de mantel der liefde bedekt en geslikt en gepikt en me laten misbruiken en  daar wil ik nu voor eens en altijd mee afrekenen, dat moet gewoon afgelopen zijn. Voor mijn moeder en zus is het helaas te laat (goh, wat mis ik ze toch nog elke dag!), maar ik wil een totale ommezwaai maken en heb al flink de bezem gehaald door al mijn toestanden en contacten. Zo ben ik al drastisch bezig geweest mijn contactenlijst smartphone te verschonen, want met die kleine toetsjes is een misser ook zo gemaakt of er staat opeens een totaal andere tekst. Zo stuurde ik per ongeluk een whatsappie naar een persoon, waar ik al geen doen meer mee wil hebben en dus is dat vervelend als je daarachter komt. Ook eigen schuld, dikke bult, want dat soort dingen moet je altijd meteen doen en niet uit gemakzucht maar laten verslonzen.

En ik moet zeggen, na eens flink gebezemd te hebben was het alsof ik voor het eerst van mijn leven kon ademen en voel ik mij zoveel lichter.     
Zal het zo gemakkelijk blijven gaan? Nee, natuurlijk niet, je karakter en persoonlijkheid verander je niet opeens, dat kost tijd.

Ik heb daarin dus nog een lange weg te gaan, maar goed, het begin is gemaakt en ik voel me er een stuk beter bij. En nu ik kan genieten van mijn heerlijke regendouche spoelt alles misschien wat gemakkelijker weg (hihi!).

En wie zich niet thuis voelt bij mijn nieuwe mens-zijn, die moet gewoon lekker wegblijven en daar zal ik niet rouwig om zijn, want die hoort gewoon niet meer thuis in mijn leven.

Je kan beter helemaal alleen door het leven stappen, dan een bron van ergernis van andere mensen hebben!

Maar eerlijk gezegd, het valt me wel op dat er juist allemaal nieuwe mensen voor in de plaats komen en het is een leuke verrassing dat mee te maken.

Gisterenavond ookk weer lang zitten appen met de vrouw van mijn lievelingsneef in Groningen, waar ik altijd gezellig mee kan babbelen. Dat vind ik wel jammer dat mijn neven en nichten van mijn moeders kant zo ver weg wonen, want daar heb ik altijd wel dat geborgen familiegevoel bij. Door de afstand zien we elkaar veel te weinig, maar met belangrijke familiegebeurtenissen trachten we altijd wel aanwezig te zijn en dan is het 1 grote familiereünie.

Het zou leuk zijn als we zomaar bij elkaar konden aanlopen om een bakkie te doen, maar helaas.

Ik kijk naar buiten, het weer kijkt me zo somber aan, maar mijn gemoed voelt wat verlost van zoveel ballast en wie weet, wie weet zal het meewerken mijn ziekte te verslaan.

Wat vind jij er nou van en jij?

Oh, wat heb ik gisterenavond eindelijk weer eens kunnen schuddebuiken van het lachen. Had zo genoeg van dit land vol betweters. Zelfs FB verschaft me nog nauwelijks ontspanning en laat ik me door dat fenomeen  (heb er zelfs aan gedacht mijn account te sluiten, maar ja, voor sommige promotiedoeleinden heb ik het toch ook nodig, alhoewel ik vraag me af wat dat eigenlijk voor toegevoegde waarde levert!!)ook weer steeds uit de tent lokken tot reacties. 

En o jee, als je er een andere mening op nahoudt, dan ben je nog even niet jarig! Ben zo dood- en doodmoe van al die betweters die het allemaal zo goed weten en denken de wijsheid in pacht te hebben! Zogenaamd allemaal wereldverbeteraars, maar heb vooral geen andere mening, want dan …       
Laat me eindelijk met rust met al dat paranoïde gedoe over racisme en hoe het werkelijk zit met corona! Pfff!! Ik heb een ander gevecht te strijden dan al die vervelende hobby’s van weer even kijken waar we nu weer bijna een opstand over kunnen veroorzaken! Dus gisterenavond op You Tube gezeten en bij toeval gekomen op de shows van Ronald Goedemondt (de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik nog nooit gehoord had van de goede man). En na afloop besefte ik hoe lang het geleden was dat ik weer eens had kunnen lachen met de tranen over mijn wangen (waar is mijn moeder gebleven en waar mijn zus, we hebben zovaak zo onbedaarlijk kunnen lachen met elkaar). Of ik die Ronald Goedemondt nu echt goed vond of dat die luchtigheid mij als een verademing bevrijdde van alle betweters (mezelf incluis voor ik daarover opmerkingen krijg!), in elk geval, ik heb zitten genieten. Enfin, na flink te hebben genoten als afsluiting even de t.v. aangezet voor het laatste nieuws! En brrrr, de eerste zender weer een tafel vol paranoïde zielenpoten over racisme en het gesprek met de MP. Ook weer niet goed, want hij had een hoop zielepoten weer niet uitgenodigd! Vervolgens gauw gezapt, want ik wilde mijn gemoed weer niet negatief laten oplaaien en ja hoor, over de toespraken van Rutte en De Jonge! Wat vind jij en wat vind jij ervan!! Weer allemaal betweters aan het roer!        
Als de sode die kast uitgezet en mijn bedje opgezocht!         

Mijn artsen adviseren mij voortdurend negatieve situaties verre te houden, maar helaas, ik ben dus zo’n sulletje dat mij altijd weer laat meeslepen! Dat komt natuurlijk ook wel doordat ik van nature helaas ook iets van een rebel in me heb en de hobby om op te boksen tegen wat ik onrecht vind (vaak is het niet eens mijn probleem maar moet ik me er zo nodig mee bemoeien en het opnemen voor de zwakste partij). Dat bracht mij in mijn leven menigmaal geen vruchten, maar slechts akkers vol slechte oogsten, want mensen houden nu eenmaal niet van dat recht voor zijn raap! Maar ja, je karakter veranderen is geen kattenpis, hoor. Dat op zich is alweer een nieuwe strijd.   

Tegen al die betweters en mensen die zich zo zielig slachtoffer voelen van wat dan ook in dit land, zou ik willen zeggen eens te gaan genieten van alle dagen die ze er mogen zijn. We zitten nog niet achter tralies, we kunnen nog van alles, misschien wat beperkter dan voorheen, maar je kan er zelf wat van maken natuurlijk! Misschien, ooit op een dag (wat ik voor niemand hoop) zul je inzien wat werkelijk van belang en waarde is in dit leven! Laat die les een ver-van-je-bedshow blijven, maar eerlijk gezegd, voor sommige mensen zouden wat harde en wrede levenslessen eens goed zijn! Alhoewel, soms ben ik zelf ook nog aardig hardleers en menigmaal moet ik ook mezelf dan weer streng toespreken!

Bezoek ziekenhuis en corona

Gisteren dus bij de longspecialist geweest voor de uitslagen van mijn CT-scan en verdere onderzoeken. Hoera, nog geen nieuwe uitzaaiing te zien en zo kan ik er weer 3 maanden tegen! Pssst, zou mijn eigen methode van die citroenen elke dag toch een gunstig effect hebben??? 

Heeft nog naar mijn litteken gekeken omdat ik daar zoveel pijn aan heb.   
Was niet verkleefd, maar het zijn de zenuwbanen, waar ze helaas niets aan kunnen doen. Nou lekker dan, moet leren leven met al die tintelingen in handen en voeten en pijn litteken! Maar goed,  zware pijnstillers gekregen voor die pijnen. Weer een medicijn erbij dus! Ik weet soms al niet meer wat ik slik allemaal. Maar goed, niet klagen, mevrouwtje Noppen, want je bent er toch weer aardig vanaf gekomen deze keer met geen nieuwe uitzaaiingen! Mijn instelling heeft tot op heden dus duidelijk een gunstig effecct!!

Wel moet ik naar de neuroloog voor een filmpje van mijn hersens en een uitgebreid slaaponderzoek. Mijn adem schijnt in elk uur vijf keer te stokken en het lijkt hem toch beter om nader onderzoek door de neuroloog te laten doen.

Dus het wachten is nu op een telefoontje van de neuroloog voor een afspraak.

Tijdens een gesprek over corona vertelde hij mij dat hij ook erg ziek was geweest en corona had gehad, doordat hij dag en nacht met coronapatiënten bezig was geweest. Doordat ze niet aan hun rust toekomen, verliezen ze dan ook weerstand en worden zelf vatbaar.  Ik natuurlijk meteen angstig, maar ook medelevend, vragen of hij nu wel genezen was. Hij zei dat de test uitwees dat hij nu geen corona meer heeft. Echter, hij had de tijd niet om daarna weer aan te sterken en hij was eigenlijk nog steeds erg moe. Hij probeert dan ook tussen consulten en behandelingen in om af en toe een uurtje te gaan liggen in zijn behandelkamer.

Ik kon hem meteen vragen over de noodzaak van al die beschermingsmiddelen, want iedereen weet het maar beter dan een ander en hij is uiteindelijk een deskundige en zijn wij over het algemeen leken.

Ik vertelde dus dat ik met plastiek handschoenen mijn boodschappen deed en vroeg hem of dat enige bescherming bood. Hij antwoordde daarop, dat als ik met die handschoenen iets aanraak wat besmet is en per ongeluk mijn gezicht aanraak, ik dus ook corona kan oplopen. Verder was hij bang dat mensen nonchalant zouden worden met de veiligheid omdat ze denken beschermd te worden door die handschoenen!

Vervolgens vroeg ik hem het effect van mondkapjes. Hij zei dat mondkapjes alleen resultaat zouden hebben als heel Nederland een mondkapje droeg, wat nu dus niet het geval is. Verder beschermt zo’n mondkapje jou niet, maar wel een ander tegen jou als jij dus besmet zou zijn.

Mondkapjes moet je na gebruik meteen weggooien en stoffen mondkapjes moet je na elk gebruik dus uitwassen.

Ik vroeg hem of hij het nodig vond dat ik gewapend met mondkapje en handschoenen de straat opging? Hij zei daarop dat dat niet nodig was, want  ook met dergelijke beschermingsmiddelen kun je besmet raken. Immers, je zit toch al gauw ongemerkt aan je gezicht e.d.

Gezien bovenstaande ga ik dus voortaan maar zonder handschoenen boodschappen doen, want hij heeft natuurlijk wel gelijk. En of je handschoenen en of je handen nu besmet raken, wat is dan het verschil?

Wel raadde hij het voortdurend handen wassen en het ontsmetten bij de ingang van winkels/bedrijven aan, maar goed, dat lijkt me ook logisch.

Om het ziekenhuis in te kunnen is tegenwoordig trouwens ook een hele toer. Er staat een grote tent voor en als je je meldt vragen ze hoe laat je een afspraak hebt. Je mag dan pas 10 minuten van te voren naar binnen en overal staan ontsmettingsmiddelen en bij binnenkomst worden er druk veiligheidsvragen aan je gesteld.     
Ik was wat vroeg en dus zat ik daar in de brandende zon. Toen verhuisd naar de bankjes aan de overkant, maar daar zat ik flink op de toch en dus maar weer terug. Ze komen wel steeds vragen of je wat wilt drinken en dat vind ik wel netjes.

Song Nightbal

Mijn gedicht Nachtbal gecomponeerd en gezonden door Laurens Windig

Mother of sons

Mijn gedicht Mother of sons door Laurens Windig gecomponeerd en gezongen

Homeless

ngrid E. Noppen's poetry is extremely suitable by converting it into song lyrics. Some of her poems have been translated into the English language by me. Also her poem 'DAKLOOS' which I call as 'Homeless Heartbroken' which also sings like Blues.